son adamda geçiyor bu yoldan
adı konulmamış bir zaman gidiyor bu diyardan
sürgünlük benim
nem çekenim gün çekenim
mahpusluk benim
daha kızılca kıyamat kopmadı
hünerli ellerde büyümedi
bu gurbette  kimlikler kaybolmadı
son adam geçiyor bu yoldan
bekleyene bi hüzün
kavuşmaya dursun
ruzgar yüzümuze vuruyor
hasret benim
                                                ferit bilge